Van zelfkritiek, naar twijfel, naar uitstellen. Dat schiet niet op.

Ik zie het vaker bij mensen die ik coach; ze jammeren dat ze niet anders zijn of een bepaalde opleiding niet hebben gevolgd. Ze geven zichzelf op de kop dat ze het niet alsnog aanpakken. Er gaan veel gedachten en vaak ook gesprekken in zitten. Ze willen zichzelf verbeteren, en gaan onnodig veel twijfelen als dat niet lukt. Ze zien niet waar ze wel goed in zijn en komen niet op het idee om dat te koesteren.

‘Stel, je bent helemaal in orde en de hele wereld vindt dat ook. Van iedereen krijg je het 100% oké stempel. Hoe voel je je dan?’

Hoe Ontdek en koester je je talenten?

Ben jij je niet bewust van je unieke talenten? Vind je ook vaak dat je je zwakke punten moet verbeteren en zit dat je in de weg? Met deze tips ga je je unieke talenten waarderen.

• Geef jezelf het 100% in orde stempel: hoe zou je je voelen? Wat zou je doen? Schrijf het eens op.
• Ontdek wat je talenten zijn. Dat kan door een test te doen (internet staat er vol van), maar ook door anderen te vragen wat zij bijzonder en goed aan je vinden. Natuurlijk kun je ook bij jezelf nagaan wat je talenten zijn, en denk dan niet te snel ‘maar dat kan toch iedereen?’.
• Schrijf je talenten op en houd ze steeds op het netvlies (in plaats van je minder sterke punten), bij het solliciteren, bij een volgende stap in je carrière, tijdens oriënterende of acquisitie gesprekken. Zo zullen de stappen die je zet, sneller overeenkomen met je talenten.
• Zorg ervoor dat het werk dat je doet klopt met je unieke talenten. Vraag je eens af of wat je doet aansluit bij je talenten. Past het werk bij je sterke punten, ben je er goed in? Als dat niet het geval is, is het een goed idee om na te denken hoe het anders kan.

Mijn coachee Simone

Simone twijfelt. Er zijn zoveel dingen waar ze niet goed in is. Het maakt haar onzeker, moe en lusteloos. Ze stelt het uit om aan de slag te gaan. In plaats daarvan gaat ze poetsen en maakt ze haar huis brandschoon. Lekker fris! Dat huis dan.

We wandelen en ze komt stevig aanlopen. Ze vertelt haar verhaal. Op het eerste gezicht lijkt het of Simone (46) het goed voor elkaar heeft met haar goedlopende zzp-bedrijf. Ze geeft opleidingsadvies aan bedrijven, doet interim-management bij opleidingsafdelingen en zet zelfs in samenwerking met anderen een hele nieuwe opleidingstak in de IT op. Ze is gespecialiseerd in e-learning en opleidingsgames. Simone vindt het werk leuk en geniet ervan dat ze eigen baas is.

Kritisch en balen

Maar toch knaagt er iets. Ze staat stil, staart in de verte en ahumt eens flink. Ze vraagt zich vaak af of ze het allemaal wel goed doet en of ze wel toegevoegde waarde heeft. Ook mist ze collega’s om haar heen. Vooral als Simone het gevoel krijgt dat ze moet presteren, wordt het lastig. Ze heeft het gevoel dat ze moet en dan is de lol eraf. Ze stelt het werk uit en gaat vooral zitten balen van alles wat niet lukt. Ze vindt dat haar leven kabbelt, er zijn geen hoogtepunten.

Het is duidelijk, Simone concentreert zich op waar ze niet goed in is. In haar geval het schrijven van rapporten en plannen, en het uitwerken op detailniveau. Ze baalt ervan dat ze nog geen cursus heeft gevolgd om beter te leren schrijven en neemt het zichzelf kwalijk dat ze niet de tijd neemt voor de details. Eigenlijk vindt Simone dat ze niet goed genoeg haar best doet om haar zwakke punten aan te pakken.

Bagatelliseren

Wanneer we haar talenten in beeld krijgen bagatelliseert ze dat meteen. Simone is sociaal vaardig, heeft snel in de gaten hoe de intermenselijke èn organisatorische processen in een bedrijf verlopen en hoe dat beter kan, en ze heeft ook nog eens een wiskundeknobbel. Dat vindt ze allemaal heel normaal. ‘Iedereen is toch sociaal?’ mijmert ze als we over de brug van de Kromme Rijn lopen.

100% oké

‘Stel, je bent helemaal in orde en de hele wereld vindt dat ook. Van iedereen krijg je het 100% oké stempel. Hoe voel je je dan?’ Simone zegt dat ze dan een rustig, fijn gevoel zou hebben en dat ze dan beter zou kunnen focussen. We onderzoeken het verder. Als ik haar vraag waar ze nu zit op een bomenschaal van boom 1 naar boom 10, wandelt ze naar de 4,5.
Mooi!

Dan vraag ik haar hoe het leven is, één stapje hoger, op een 5? Ze stapt en zegt helder: ‘Dan weet ik dat ik niet meer overal goed in hoef te zijn.’ Ze voelt de opluchting al. Ze schrikt er zelf een beetje van; kan het zo simpel zijn? Een frisse wind strijkt door haar haar, haar ogen klaren op.

De komende weken zal Simone het zinnetje ‘ik hoef niet overal goed in te zijn’ herhalen. We onderzoeken hoe ze de dingen waar ze niet goed in is kan uitbesteden.

Een actiegerichte denker

Na deze wandeling gaat ze daar meteen mee aan de slag. Ze zoekt samenwerking met een vrouw die stukken voor haar schrijft. En de mensen waarmee ze samenwerkt bij het opzetten van de opleidingstak gaan ook meer schrijven voor de website die ze opzetten.

Verder beslist Simone dat ze zich meer wil focussen op de inhoud, bijvoorbeeld door een methodiek of speciale coaching te ontwikkelen, er een artikel of zelfs boek over te (laten) schrijven.

Realistische zelfwaardering

Maar de belangrijkste verandering voor Simone is nog wel dat ze haar talenten waardeert. Ze heeft echt iets unieks in huis: ze is een analytische denker, die tegelijkertijd actiegericht is. Daarbij kan ze goed inspireren en motiveren, is ze warm en betrokken en weet ze mensen te overtuigen. Vooral die combinatie van denken èn actiegericht èn sociaal zijn is bijzonder en dat begint Simone steeds meer in te zien.

Ze is blij met haar talenten en dat maakt een bijzonder gevoel bij haar los. ‘Ik kan nu echt genieten van de dingen die goed gaan, en er gaat ontzettend veel goed! Daardoor heb ik het gevoel dat mijn leven weer hoogtepunten heeft.’ Met haar bedrijf is ze nu in gesprek met grote klanten! En wat voor een punt geeft ze haar werk en leven nu? ‘Ze wandelt naar de 9!’
Ter herinnering geef ik haar het 100% oké stempel mee.

En jij?

Hoe zit het met jouw talenten en werk? Hoe kreeg jij het bij elkaar? Vertel het ons.

Veel succes!

Hartelijke groet,
Hilde Backus

©Wandelcoach.nl