Wat is het verschil tussen Coachen en Therapie?

Het verschil tussen coachen en therapie vormt een grijs gebied. Beide begeleidingsvormen richten zich op ontwikkeling van je coachee of cliënt en op een verandering ten goede. Therapie is bedoeld voor mensen met zogenoemde psychische klachten, bijvoorbeeld depressie, angst of trauma. Er is sprake van lijden dat het dagelijks leven beperkt. Een therapeut werkt met een diagnose en behandeling gericht op herstel. Coaching richt zich meer op een ontwikkelvraag, op groei. Je bent als coach meer gericht op de huidige situatie en werkt toekomstgericht. Als coach faciliteer je deze persoonlijke ontwikkeling.

Misschien ben je coach en denk je nu ‘ja maar ik kijk ook naar het verleden’. En dat klopt. In de praktijk halen we coaching en therapie best vaak door elkaar. Dat is ook niet zo gek, want er zijn meer overeenkomsten. Van buitenaf ziet het er hetzelfde uit: Mensen praten met elkaar en het doel is dat het beter gaat met de ander. Maar er zijn wel degelijk verschillen.

Ken de verschillen

Als professionele (wandel)coach is het van groot belang dat je het onderscheid tussen coaching en therapie scherp hebt. Niet alleen inhoudelijk maar ook ethisch en methodisch. Het maakt je professioneel en betrouwbaar.
We krijgen de vraag ‘wat is het verschil tussen coachen en therapie’ vaak van (wandel)coaches, en in de Wandelcoach Opleiding besteden we er uitgebreid aandacht aan.

Dit is het verschil tussen coaching en therapie

In dit blog ga ik dieper in op de verschillen tussen coaching en therapie:

• Het startpunt,
• De focus,
• Het verschil in verantwoordelijkheid.

Een ander startpunt tussen coaching en therapie: verder ontwikkelen versus lijden

Therapie start vanuit psychische klachten of lijdensdruk. De ander heeft symptomen die het dagelijks functioneren flink beperken. Hij heeft bijvoorbeeld last van veel angst, depressieve klachten, trauma-gerelateerde problematiek of persoonlijkheidsproblematiek, zoals dwanggedachten of -gedrag. Hij raakt bijvoorbeeld in paniek als hij een deurklink moet aanraken, vanwege bacteriën. Of hij doucht langdurig volgens een vast ritueel om alle ‘bacteriën’ te verwijderen.

De focus in therapie ligt op verwerking en het verminderen van klachten zodat iemand weer zijn weg kan vinden in het dagelijks leven. Dat vraagt om diagnoses kunnen (en mogen) stellen, en de deskundigheid van een klinisch psycholoog: wat is een passende aanpak en behandeling?

Als coach zou je kunnen denken, mijn coachee is ook angstig en wil haar klachten verminderen. Het valt onder coaching als je coachee het wel redt het in het dagelijks leven. Vaak hebben mensen werk, een relatie, misschien een gezin; ze functioneren goed. Je coachee wil groeien, effectiever worden of nieuwe keuzes maken, gelukkiger worden. Het startpunt is dan een ontwikkelvraag. Vragen liggen dan meer op het gebied van zingeving, persoonlijke ontwikkeling, loopbaan, relatie, rouw en verlies, leefstijl of milde psychische klachten. Er is geen sprake van een DSM-diagnose maar van een potentieel dat je coachee verder kan ontwikkelen.

Verschil in focus tussen coachen en therapie: ontwikkeling versus herstel

Therapie beweegt zich eerder op diepere lagen van de persoonlijkheid zoals onderliggende overtuigingen, onveilige hechting, opgelopen trauma of gezins-systemische invloeden. Het verleden speelt een rol voor zover dit het huidige functioneren beïnvloedt.

Ik hoor je al denken: ‘er is toch ook (bijvoorbeeld) systemisch (wandel)coachen?’ Denk dan weer aan de mate waarin iemand er last van heeft, zoals ik hierboven beschreef. Coaching graaft niet in het verleden maar is vooral toekomstgericht. Kernvragen zijn: Waar heb je last van, wat is je verhaal, wat zijn je wensen, waar wil je naartoe en hoe kom je daar? Natuurlijk reflecteren we in coaching soms ook op het verleden, maar dit staat in dienst van nieuwe inzichten en nieuw gedrag zodat doelen bereikt worden en wensen gerealiseerd.

Verschil in verantwoordelijkheid

Dit is misschien wel het belangrijkste verschil tussen coaching en therapie: Therapie is een gereguleerd vakgebied. Er zijn strikte beroepscodes. Psychologen in de zorg vallen onder de wet BIG (Beroepen In de individuele Gezondheidszorg), dat geeft een wettelijk kader. De therapeut werkt met diagnostiek, behandelplannen en vaak is er vergoeding via de zorgverzekering. Hij draagt verantwoordelijkheid voor het behandelen van psychische problematiek binnen een juridisch kader (wet BIG,) houdt zich aan protocollen en is verplicht om verslag te leggen. De therapeut moet zijn vak bijhouden en dit geregeld hercertificeren.

Coaching is minder gereguleerd. Wij hanteren de Ethische code van de NOBCO waarbij je als coach zorgt voor vertrouwelijkheid, geheimhouding, professionele grenzen en deskundigheidsbevordering. Daar draagt de therapeut ook zorg voor, maar die is bij schending of nalatigheid in principe strafbaar. De therapeut heeft ook de plicht in te grijpen bij risico’s, bijvoorbeeld als de cliënt schade aan zichzelf of anderen kan toebrengen.

Als coach ben je natuurlijk verantwoordelijk voor goed werk, maar je coachee draagt de verantwoordelijkheid voor zijn inzet en het resultaat. Jouw verantwoordelijkheid ligt meer in het faciliteren van inzicht, eigen regie nemen zodat je coachee in actie komt. Als coach werk je vanuit gelijkwaardigheid, en je coacht naar autonomie en zelfsturing. Hier ligt een belangrijke professionele grens voor de coach: wanneer ontwikkelvragen verschuiven naar psychische problematiek, blijf dan niet proberen maar verwijs door. Lees hier wanneer je zelf coacht of door verwijst.

Grijs gebied

Hierboven heb ik het verschil zo helder mogelijk proberen te omschrijven maar in de praktijk blijft het verschil een grijs gebied. Denk bijvoorbeeld aan stress- en burn-outklachten. Coaching kan heel goed werken: Je kijkt samen naar grenzen stellen, een nieuwe aanpak van werk, energiegevers- en vreters en hoe wandelen in de natuur kan helpen. Maar als iemand ernstig is uitgeput, zeer somber is (misschien wel depressief) of spreekt over ernstig trauma, dan verschuift het vraagstuk naar de therapeut.

Professioneel handelen betekent dus niet alleen dat je weet wat je kunt bieden, maar ook dat je herkent wat buiten je professie valt. Juist in dat onderscheid ligt kwaliteit.

Voor jou als (wandel)coach vraagt dit om helderheid in de intake, goede afspraken en voortdurende reflectie op je eigen rol als coach. De NOBCO-gecertificeerde Wandelcoach Opleiding borgt deze eisen, zodat je weet waar je verantwoordelijkheden liggen en wat je wel en niet kunt doen. Zo is je coachee of opdrachtgever verzekerd van professionaliteit en kwaliteit.

Wil je meer weten over het verschil tussen coachen en therapie?

Kijk eens naar deze artikelen:

• Coachen of Therapie. Wanneer verwijs je door?
• De top 10 coachvragen
• Wandelcoaching, waarom werkt het zo goed?

Toolbox en Kennisbank

Meer inspirerende artikelen, video’s en blogs over coachen en wandelcoachen vind je in onze Toolbox Coachen en de Toolbox Wandelcoachen.  Ze zijn onderdeel van onze vrij toegankelijke Kennisbank

Meer leren over coachen en wandelcoachen?

Kijk eens naar:

• De NOBCO erkende Wandelcoach Opleiding
• Het complete overzicht van de vervolgtrainingen voor coaches en wandelcoaches

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de nieuwste blogs, verrassende artikelen en video’s over wandelcoachen en coachen: meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Heb aanvullingen op dit blog? Of vragen?
Mail naar info@wandelcoach.nl.
Dankjewel!
©Wandelcoach.nl