Werk-Privébalans: Wanneer het teveel wordt. Zo helpt wandelcoaching!

Een tijdje terug schreef ik over de 10 meest voorkomende coachvragen uit NOBCO-onderzoek. Op 1 staat het geworstel met de werk-privébalans. Je hoort het wel vaker: het alle-ballen-in-de-lucht-verhaal.

Je herkent het vast zelf ook. In deze tijd moeten we presteren en succesvol zijn, vrolijk en fit rondhuppelen, lekker actief onze hobby’s ontwikkelen, gezellige en montere kinderen hebben, dansen op festivals, de wereld afreizen, een nieuwe taal leren, dagelijks onze beweegnorm halen enz. We moeten perfecte mensen zijn. Ondertussen zijn we doodmoe.

Wat is werk-privébalans eigenlijk?

Problemen in de werk-privébalans vormen dus de meest gestelde vraag van coachees. Maar, wat is werk-privébalans eigenlijk?
In de psychologie hanteren we de volgende definitie: in een gezonde werk-privébalans is er een bevredigend evenwicht; tijd, energie en aandacht zijn zo verdeeld dat die werkprestaties én persoonlijk welzijn bevorderen. Inspanning en ontspanning wisselen elkaar af. Het is een subjectief en veranderlijk proces: de ene persoon vindt het heerlijk om veel te werken en bloeit op met deadlines, terwijl de ander in een vergelijkbare situatie een burn-out nabij is. Ook door de tijd heen kun je soms veel aan en soms is je behoefte aan rust groter.

Wat zijn de 3 belangrijkste symptomen van een onevenwichtige werk-privébalans?

De drie belangrijkste symptomen die je opmerkt bij je coachee als hij het gevoel heeft dat zijn werkinspanning en privéleven sterk uiteen liggen zijn:

• Veel stress, vermoeidheid en (mogelijk op weg naar) burn-out.
• Moeite met concentreren, minder goed werk afleveren
• Lastige gevoelens richting zowel het thuisfront als het werk: zich schuldig voelen want hij schiet overal te kort, komt vaak voor. Maar ook irritatie, boosheid en verlies van interesse.

Hoe helpt wandelcoaching bij een goede werk-privébalans?

Met wandelcoaching kan je coachee op adem komen. En met toegankelijke wandelcoachoefeningen kan je coachee voelen dat hij meer is dan zijn tobbende hoofd. Hij kan zijn lichaam weer voelen, ervaren waar grenzen liggen en aandacht nemen voor zelfzorg en zorg voor dierbaren. Verstilling in de natuur, verbinding met de natuur en verwondering over de natuur laat mensen van binnenuit floreren.

Twijfel

Ik moet denken aan de jonge vrouw die ik een keer coachte. Vanaf kinds af aan wilde ze al dierenarts worden. Haar ouders reageerden er altijd blij en enthousiast op. Toen het zover was twijfelde ze, maar ze wilde haar ouders niet teleurstellen en met pijn in haar buik startte ze de studie diergeneeskunde. Het viel mee. Het medische deel, diagnoses stellen en de dieren vond ze leuk. Maar opereren, inenten, wonden behandelen vond ze heel naar om te doen.

Ze zette toch weer door en ging aan de slag als dierenarts. Ondertussen kreeg ze 2 dochters, verhuisde ze naar een schattig maar te klein huis (bleek later) en werd haar vader ernstig ziek. En toen viel ze stil.
Na die 5 jaar wilde ze niet meer als dierenarts werken. ‘Maar wat dan?’, vroeg ze er snel achter aan. Daar moest het coachtraject antwoord op geven.

Basiswandeling vormt de basis

We wandelen en ik begeleid de Basiswandeling, dé oefening om aan te komen bij jezelf en de natuur te ervaren. Ik hoor haar zuchten en zie hoe ze zich overgeeft. Ik breid de oefening uit en laat hem langer duren. Na afloop vertelt ze hoe ze hem ervoer.

‘Ik knoop mijn jas wat verder dicht en voel dan pas hoe zwaar mijn armen zijn. Ik laat ze zakken en mijn schouders ontspannen. Ik geniet van de frisse lucht en ik voel deze wandeling als vrijheid in een wereld vol moeten. Het is fijn om zo diep in- en uit te ademen en de druk van mijn lichaam te laten glijden. Met de stappen die ik zet deinen mijn gedachten langzaam mee. Ik hoorde net het geluid van een halsbandparkiet en het was voor het eerst dat ik me er niet aan ergerde. Dat geluid is er en ook het geluid van bladeren die knisperen onder mijn schoenen. We staan stil bij de Kromme Rijn en ik tuur in het water. Ik zou nog uren in het water kunnen turen: ik hoef niets, niemand wacht op me. Ik kan hier gewoon zijn. Ik kijk omhoog, de oude bomen geven me een gevoel van geborgenheid.’

Wandelen geeft ruimte

Ruimte om te voelen, te ontspannen, te mijmeren, te verwerken. Wandelen in de natuur verandert niet alles, maar het verandert iets fundamenteels voor haar: hoe ze zichzelf kan voelen en hoe ze er gewoon mee kan zijn. Het geeft haar het gevoel dat ze, stap voor stap op adem komt.
Het is nu makkelijker om over haar vader te praten. Ze is bang dat ze hem verliest. Ze huilt. Haar vader heeft zelf zo’n moeite met zijn fysieke achteruitgang dat hij niet meer de vader is die ze kende.  Zijn humeur is grillig. Dat maakt het lastig voor haar. Ze besluit dat ze haar vader mee naar buiten wil nemen. Als dit haar zo goed doet, hoe zal het voor hem zijn?

Natuur spiegelt

En over haar werk? Ze wil het echt niet meer, werken in de dierenartspraktijk. Ze heeft genoeg doorgezet. Dat mag nu waar zijn. Een verademing.
Het is het einde van de middag in Amelisweerd. Links gaat de zon langzaam omlaag. Rechtdoor een smal pad. Rechts het schaduwrijke pad het bos in. Welke kant wil je op? Ze kiest rechts en we wandelen de donkerte in. ‘Ik wil een tijdje bijkomen, met een dekentje op de bank, wegkruipen in een donker holletje. Tot rust komen en daarna kijken naar mijn werk. Mag dat?’

De natuur kan een spiegel zijn, ze maakt iets wakker dat al in je leeft. Door de Basiswandeling en de pad-oefening, ontdekt ze wat ze op dit moment het hardst nodig heeft. Ze overlegt met haar leidinggevende dat ze een week thuis is. Het mag.

Hier vind je meer wandelcoach-oefeningen voor mensen die moe zijn en de balans werk-privé maar niet op orde krijgen.

Zacht

Het gesprek met haar vader gaat buiten natuurlijker, met minder boosheid van hem, meer aandacht. Ook haar vader voelt zich rustiger wanneer ze samen buiten zijn. De natuur werkt als een stille bemiddelaar, een plek waar mensen zachter worden en gesprekken vloeiender verlopen.
Na een anderhalf uur wandelen, met kou in haar neus en zonlicht in haar ogen, voelt ze zich aanwezig in het moment. De verantwoordelijkheden zijn er nog, maar ze lijken draaglijker, overzichtelijker. Ze gaat rust nemen.

Leer mensen hoe ze kunnen verstillen, verbinden en verwonderen, in de Wandelcoach Opleiding.

Wil je mensen begeleiden in de natuur en een professionele, steengoede wandelcoach worden? Onze NOBCO erkende Post-HBO Wandelcoach Opleiding biedt je de kans om je te ontwikkelen tot een uitmuntende coach. Met deze praktijkgerichte en leuke opleiding leer je hoe je de natuur effectief kunt inzetten, zonder zweverigheid, en bouw je aan een succesvolle carrière als wandelcoach.

Waar en wanneer kun je starten met de Wandelcoach Opleiding?

• Oosterhout (Breda), 7 april 2026
• Bunnik, 7 mei 2026
• Bunnik, 18 september 2026
• Apeldoorn, 30 oktober 2026

Heb je zin om mee te doen, meld je hier aan.

Kijk op Post HBO Wandelcoach Opleiding voor meer informatie.
Heb je vragen? Mail naar info@wandelcoach.nl .

Je bent van harte welkom.

Waarom kiezen voor ons?

• Hoge kwaliteit: NOBCO beoordeelt onze opleiding als ‘high quality’, helder, compact, doelgericht en innovatief. En: ‘ze weten wat ze aan het doen zijn’.
• Praktijkgericht: Je leert door te doen, met theorie vertaald naar praktijk. We zijn veel in de buitenlucht.
• Professionele erkenning: Mogelijkheid tot NOBCO/EMCC accreditatie.
• Flexibel en veilig leerklimaat: Ontwikkel jezelf in een heel plezierige groepsomgeving waarbij je je op je gemak en verbonden voelt.

Ontdek hoe je de natuur betekenisvol inzet en start jouw wandelcoachbedrijf of geef vorm aan wandelcoaching binnen je baan.
Meld je aan en maak een verschil. Lees hier meer over de Wandelcoach Opleiding!

Heb je vragen? Mail naar info@wandelcoach.nl.

Aarzel niet, je bent welkom! Hilde Backus